Tanda-Tanda Kenabian dalam Islam
Shahih
haddatsana abdu allahi ibnu yusufa, akhbarana malikun, an ishaqa ibni abdi allahi ibni abi thalhaha, annahu samia anasa ibna malikin, yaqulu qala abu thalhaha lummi sulaymin laqad samitu shawta, rasuli allahi dhaifan, arifu fihi aljua fahal indaki min syain qalat naam. faakhrajat aqrashan min syairin, tsumma akhrajat khimaran laha falaffati alkhubza bibadhihi, tsumma dassathu tahta yadi walatsatni bibadhihi, tsumma arsalatni ila rasuli allahi qala fadzahabtu bihi, fawajadtu rasula allahi fi almasjidi wamaahu annasu, faqumtu alayhim faqala li rasuli allahi " arsalaka abu thalhaha ". faqultu naam. qala bithaamin. faqultu naam. faqala rasulu allahi liman maahu " qumu ". fanthalaqa wanthalaqtu bayna aydihim hatta jitu aba thalhaha faakhbartuhu. faqala abu thalhaha ya umma sulaymin, qad jaa rasulu allahi biannasi, walaysa indana ma nuthimuhum. faqalati allahu warasuluhu alamu. fanthalaqa abu thalhaha hatta laqiya rasula allahi, faaqbala rasulu allahi waabu thalhaha maahu, faqala rasulu allahi " halummi ya umma sulaymin ma indaki ". faatat bidzalika alkhubzi, faamara bihi rasulu allahi fafutta, waasharat ummu sulaymin ukkahan faadamathu, tsumma qala rasulu allahi fihi ma syaa allahu an yaqula, tsumma qala " adzan liasyarahin ". faadzina lahum, faakalu hatta syabiu tsumma kharaju, tsumma qala " adzan liasyarahin ". faadzina lahum, faakalu hatta syabiu tsumma kharaju, tsumma qala " adzan liasyarahin ". faadzina lahum, faakalu hatta syabiu tsumma kharaju tsumma qala " adzan liasyarahin ". faakala alqawmu kulluhum wasyabiu, waalqawmu sabuna aw tsamanuna rajulan.
Dari Anas bin Malik ra., Abu Talhah berkata kepada Ummu Sulaim: “Aku mendengar suara Rasulullah ﷺ yang lemah, aku tahu itu karena beliau lapar. Apakah engkau memiliki makanan?” Ummu Sulaim menjawab: “Ada.” Ia mengeluarkan beberapa roti dari jelai, kemudian mengambil kerudung miliknya, membungkus roti itu dan meletakkannya di bawah lenganku. Ia membungkus sebagian kerudung itu padaku dan mengutusku kepada Rasulullah ﷺ. Aku menemukan beliau di masjid bersama beberapa orang. Ketika aku berdiri di hadapan mereka, beliau bertanya: “Apakah Abu Talhah mengutusmu?” Aku menjawab: “Ya.” Beliau bertanya: “Apakah membawa makanan?” Aku menjawab: “Ya.” Lalu beliau berkata kepada orang-orang di sekelilingnya: “Bangkitlah!” Mereka pun bangkit mengikuti beliau. Aku mendahului mereka hingga tiba di rumah Abu Talhah dan memberitahunya. Abu Talhah berkata: “Wahai Ummu Sulaim! Rasulullah ﷺ datang bersama sejumlah orang, sedangkan kita tidak memiliki makanan untuk mereka.” Ummu Sulaim menjawab: “Allah dan Rasul-Nya lebih mengetahui.” Abu Talhah menyambut Rasulullah ﷺ, dan beliau bersabda: “Wahai Ummu Sulaim, bawalah apa yang ada padamu.” Ummu Sulaim membawa roti itu, lalu Rasulullah ﷺ memerintahkannya untuk dipotong-potong. Ummu Sulaim menuangkan sedikit minyak atau mentega dari wadahnya sebagai lauk. Rasulullah ﷺ membaca doa sesuai yang Allah kehendaki, kemudian bersabda: “Izinkan sepuluh orang masuk.” Lalu sepuluh orang masuk, makan hingga kenyang, dan keluar. Beliau kembali bersabda: “Izinkan sepuluh orang.” Demikian terus hingga seluruhnya—berjumlah tujuh puluh atau delapan puluh orang—masuk, makan hingga kenyang, lalu keluar.