Bab Larangan Meminta Ampunan untuk Para Musyrikin
Shahih oleh Darussalam
akhbarana muhammadu ibnu abdi alala, qala haddatsana muhammadun, - wahuwa abnu tsawrin - an mamarin, ani azzuhriyyi, an saidi ibni almusayyabi, an abihi, qala : lamma hadharat aba thalibin alwafahu dakhala alayhi annabiyyu waindahu abu jahlin waabdu allahi ibnu abi umayyaha faqala : " a ammi qul la ilaha ila allahu kalimahan uhajju laka biha inda allahi azza wajalla ". faqala lahu abu jahlin waabdu allahi ibnu abi umayyaha : ya aba thalibin atarghabu an millahi abdi almutthalibi. falam yazala yukallimanihi hatta kana akhiru syain kallamahum bihi ala millahi abdi almutthalibi. faqala lahu annabiyyu : " lastaghfiranna laka ma lam unha anka ". fanazalat ma kana lilnnabiyyi waadzina amanu an yastaghfiru lilmusyrikina wanazalat innaka la tahdi man ahbabta.
Diriwayatkan dari Said bin Al-Musayyab bahwa ayahnya berkata: "Ketika Abu Talib sedang sekarat, Nabi ﷺ datang kepadanya dan mendapati Abu Jahl dan Abdullah bin Abi Umayyah bersamanya. Dia berkata: 'Wahai paman, katakanlah La ilaha illallah (tiada Tuhan selain Allah), sebuah kalimat yang akan aku gunakan untuk membela dirimu di hadapan Allah.' Abu Jahl dan Abdullah bin Abi Umayyah berkata: 'Wahai Abu Talib, apakah kamu berpaling dari agama Abdul Muttalib?' Kemudian Nabi ﷺ berkata: 'Aku akan terus meminta ampun untukmu selama aku tidak dilarang untuk melakukannya.' Kemudian diturunkanlah: 'Tidak pantas bagi Nabi ﷺ dan orang-orang yang beriman untuk meminta ampun bagi para musyrikin.' Dan diturunkan juga: 'Sesungguhnya, kamu (Wahai Muhammad) tidak dapat memberi petunjuk kepada orang yang kamu cintai.'