Shahih Muslim · Kitab Kebaikan, Silaturahmi, dan Etika · No. 2599

Bab Larangan Mencaci Makhluk Hidup dan Lainnya

Shahih

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، - يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ - عَنْ يَزِيدَ، - وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ عَلَى الْمُشْرِكِينَ قَالَ " إِنِّي لَمْ أُبْعَثْ لَعَّانًا وَإِنَّمَا بُعِثْتُ رَحْمَةً " .

haddatsana muhammadu ibnu abbadin, wabnu abi umara, qala haddatsana marwanu, - yaniyani alfazariyya - an yazida, - wahuwa abnu kaysana - an abi hazimin, an abi hurayraha, qala qila ya rasula allahi adu ala almusyrikina qala " inni lam ubats laanan wainnama buitstu rahmahan ".

Abu Huraira berkata: "Dikatakan kepada Rasulullah ﷺ: Doakanlah atas orang-orang musyrik, maka beliau bersabda: 'Sesungguhnya aku tidak diutus sebagai pencaci, tetapi aku diutus sebagai rahmat.'"

Penjelasan