Shahih oleh Darussalam
haddatsana abu nuhin, haddatsana maliku ibnu anasin, an zaydi ibni aslama, an abihi, an umara ibni alkhatthabi, radhiya allahu anhu qala kunna maa rasuli allahi shalla allahu alayhi wasallama fi safarin qala fasaaltuhu an syayin tsalatsa marratin falam yarudda alayya qala faqultu linafsi tsakilatka ummuka ya abna alkhatthabi nazarta rasula allahi shalla allahu alayhi wasallama tsalatsa marratin falam yarudda alayka qala farakibtu rahilati fataqaddamtu makhafaha an yakuna nazala fiyya syayun qala faidza ana bimunadin yunadi ya umaru ayna umaru qala farajatu waana azhunnu annahu nazala fiyya syayun qala faqala annabiyyu shalla allahu alayhi wasallama nazalat alayya albarihaha surahun hiya ahabbu ilayya min addunya wama fiha inna fatahna laka fathan mubinan liyaghfira laka allahu ma taqaddama min dzanbika wama taakkhara.
Diriwayatkan bahwa Umar bin al-Khattab (RAA) berkata: Kami bersama Rasulullah ﷺ dalam sebuah perjalanan, dan saya bertanya kepada beliau tentang sesuatu tiga kali tetapi beliau tidak menjawab saya. Saya berkata dalam hati, Semoga ibumu kehilanganmu. Wahai putra al-Khattab, kamu telah berbicara kepada Rasulullah ﷺ tiga kali dan beliau tidak menjawabmu. Maka saya naik unta saya dan pergi lebih dulu, khawatir ada sesuatu yang diturunkan mengenai saya. Kemudian saya mendengar seseorang memanggil: Wahai Umar! Di mana Umar? Saya kembali, berpikir bahwa ada sesuatu yang diturunkan mengenai saya, dan Nabi ﷺ berkata: `Kemarin sebuah surat diturunkan kepada saya yang lebih saya cintai daripada dunia dan segala isinya: 'Sesungguhnya, Kami telah memberikan kepadamu (Wahai Muhammad ﷺ) kemenangan yang nyata. Agar Allah mengampuni dosa-dosamu yang telah lalu dan yang akan datang' (al-Fath 48:1–2).