Bab Apa yang Dikatakan tentang Qasamah

HR. At-Tirmidzi no. 1422Shahih · Darussalam

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ يَحْيَى وَحَسِبْتُ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا قَالاَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَاكَ ثُمَّ إِنَّ مُحَيِّصَةَ وَجَدَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً قَدْ قُتِلَ فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ ذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لِيَتَكَلَّمَ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " كَبِّرِ الْكُبْرَ " . فَصَمَتَ وَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ " أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ أَوْ قَاتِلَكُمْ " . قَالُوا وَكَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ " فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا " . قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَعْطَى عَقْلَهُ . حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْقَسَامَةِ وَقَدْ رَأَى بَعْضُ فُقَهَاءِ الْمَدِينَةِ الْقَوَدَ بِالْقَسَامَةِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَغَيْرِهِمْ إِنَّ الْقَسَامَةَ لاَ تُوجِبُ الْقَوَدَ وَإِنَّمَا تُوجِبُ الدِّيَةَ . آخِرُ أَبْوَابِ الدِّيَاتِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ .

Cara baca (latin)

haddatsana qutaybahu, haddatsana allaytsu ibnu sadin, an yahya ibni saidin, an busyayri ibni yasarin, an sahli ibni abi hatsmaha, qala yahya wahasibtu an rafii ibni khadijin, annahuma qala kharaja abdu allahi ibnu sahli ibni zaydin wamuhayyishahu ibnu masudi ibni zaydin hatta idza kana bikhaybara tafarraqa fi badhi ma hunaka tsumma inna muhayyishaha wajada abda allahi ibna sahlin qatilan qad qutila fadafanahu tsumma aqbala ila rasuli allahi huwa wahuwayyishahu ibnu masudin waabdu arrahmani ibnu sahlin wakana ashghara alqawmi dzahaba abdu arrahmani liyatakallama qabla shahibayhi qala lahu rasulu allahi " kabbiri alkubra ". fashamata watakallama shahibahu tsumma takallama maahuma fadzakaru lirasuli allahi maqtala abdi allahi ibni sahlin faqala lahum " atahlifuna khamsina yaminan fatastahiqquna shahibakum aw qatilakum ". qalu wakayfa nahlifu walam nasyhad qala " fatubarriukum yahudu bikhamsina yaminan ". qalu wakayfa naqbalu aymana qawmin kuffarin falamma raa dzalika rasulu allahi atha aqlahu. haddatsana alhasanu ibnu aliyyin alkhalalu, haddatsana yazidu ibnu haruna, akhbarana yahya ibnu saidin, an busyayri ibni yasarin, an sahli ibni abi hatsmaha, warafii ibni khadijin, nahwa hadza alhaditsi bimanahu. qala abu isa hadza haditsun hasanun shahihun. waalamalu ala hadza alhaditsi inda ahli alilmi fi alqasamahi waqad raa badhu fuqahai almadinahi alqawada bialqasamahi. waqala badhu ahli alilmi min ahli alkufahi waghayrihim inna alqasamaha la tujibu alqawada wainnama tujibu addiyaha. akhiru abwabi addiyati waalhamdu lillahi.

Diriwayatkan dari Sahl bin Abi Hatamah: Yahya (salah satu perawi) berkata: Dan saya kira itu dari Rafi' bin Khadij - bahwa 'Abdullah bin Sahl bin Zaid dan Muhaiysah bin Mas'ud bin Zaid pergi keluar dan ketika mereka sampai di Khaibar, mereka terpisah di sana. Kemudian Muhayyisah menemukan 'Abdullah bin Sahl yang dibunuh jadi dia menguburnya. Kemudian dia pergi kepada Rasulullah ﷺ bersama Huwayyisah bin Mas'ud dan Abdur-Rahman bin Sahl. Yang termuda di antara mereka, Abdur-Rahman, pergi untuk berbicara lebih dulu daripada teman-temannya. Rasulullah ﷺ berkata kepadanya: "Biarkan yang tertua di antara kalian berbicara." Jadi dia diam dan dua temannya berbicara. Kemudian dia berbicara dengan mereka dan mereka menyebutkan kepada Rasulullah ﷺ tentang pembunuhan 'Abdullah bin Sahl. Dia berkata kepada mereka: "Jika lima puluh dari kalian bisa bersumpah, maka kalian akan memiliki hak terhadap pembunuh." Mereka berkata: "Bagaimana kami bisa bersumpah padahal kami tidak menyaksikannya?" Dia berkata: "Maka lima puluh orang Yahudi bisa bersumpah untuk membersihkan tuduhan terhadap kalian?" Mereka berkata: "Bagaimana kami bisa menerima sumpah dari orang-orang kafir?" Jadi ketika dia melihat itu, Rasulullah ﷺ membayar diyatnya.