Bab Tentang Qiyam di Bulan Ramadan
Shahih oleh Al-Albani
haddatsana musaddadun, haddatsana yazidu ibnu zurayin, akhbarana dawudu ibnu abi hindin, ani alwalidi ibni abdi arrahmani, an jubayri ibni nufayrin, an abi dzarrin, qala shumna maa rasuli allahi ramadhana falam yaqum ibina syayan mina assyahri hatta baqiya sabun faqama ibina hatta dzahaba tsulutsu allayli falamma kanati assadisahu lam yaqum ibina falamma kanati alkhamisahu qama ibina hatta dzahaba syathru allayli faqultu ya rasula allahi law naffaltana qiyama hadzihi allaylahi. qala faqala " inna arrajula idza shalla maa alimami hatta yansharifa husiba lahu qiyamu laylahin ". qala falamma kanati arrabiahu lam yaqum falamma kanati attsalitsahu jamaa ahlahu wanisaahu waannasa faqama ibina hatta khasyina an yafutana alfalahu. qala qultu ma alfalahu qala assuhuru tsumma lam yaqum ibina baqiyyaha assyahri.
Abu Dharr berkata: Kami berpuasa bersama Rasulullah ﷺ di bulan Ramadan, tetapi beliau tidak mengajak kami untuk shalat malam pada waktu mana pun selama bulan itu hingga tersisa tujuh malam; kemudian beliau mengajak kami untuk shalat hingga sepertiga malam berlalu. Ketika malam keenam tersisa, beliau tidak mengajak kami untuk shalat. Ketika malam kelima tersisa, beliau mengajak kami untuk berdiri dalam shalat hingga separuh malam berlalu. Maka saya berkata: Wahai Rasulullah, seandainya Anda mengajak kami untuk shalat sunnah pada malam ini. Beliau bersabda: 'Ketika seorang laki-laki shalat bersama imam hingga ia pergi, ia dihitung seolah-olah ia telah menghabiskan malam itu dalam shalat.' Pada malam keempat tersisa, beliau tidak mengajak kami untuk shalat. Ketika malam ketiga tersisa, beliau mengumpulkan keluarganya, istrinya, dan orang-orang, dan shalat bersama kami hingga kami takut akan kehilangan falah (kesuksesan). Saya bertanya: Apa itu falah? Beliau menjawab: Makan sahur. Kemudian beliau tidak mengajak kami untuk shalat pada sisa bulan itu.