HR. Ahmad no. 930Hasan · Darussalam
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالَهُ مَرَّةً قَالَ عَبْدُ الرَّازِقِ وَأَكْثَرُ ذَاكَ يَقُولُ أَخْبَرَنِي مَنْ شَهِدَ عَلِيًّا حِينَ رَكِبَ فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الرِّكَابِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ فَلَمَّا اسْتَوَى قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ . وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ ثُمَّ حَمِدَ ثَلَاثًا وَكَبَّرَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ ثُمَّ ضَحِكَ قَالَ فَقِيلَ مَا يُضْحِكُكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ مِثْلَ مَا فَعَلْتُ وَقَالَ مِثْلَ مَا قُلْتُ ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْنَا مَا يُضْحِكُكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ الْعَبْدُ أَوْ قَالَ عَجِبْتُ لِلْعَبْدِ إِذَا قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا هُوَ.
Cara baca (latin)
haddatsana abdu arrazzaqi, haddatsana mamarun, an abi ishaqa, an aliyyi ibni rabiaha, qalahu marrahan qala abdu arraziqi waaktsaru dzaka yaqulu akhbarani man syahida aliyyan hina rakiba falamma wadhaa rijlahu fi arrikabi qala bismi allahi falamma astawa qala alhamdu lillahi tsumma qala subhana adzi sakkhara lana hadza wama kunna lahu muqrinina. wainna ila rabbina lamunqalibuna tsumma hamida tsalatsan wakabbara tsalatsan tsumma qala allahumma la ilaha illa anta zhalamtu nafsi faghfir li innahu la yaghfiru addzunuba illa anta tsumma dhahika qala faqila ma yudhhikuka ya amira almuminina qala raaytu annabiyya shalla allahu alayhi wasallama faala mitsla ma faaltu waqala mitsla ma qultu tsumma dhahika faqulna ma yudhhikuka ya nabiyya allahi qala alabdu aw qala ajibtu lilabdi idza qala la ilaha illa anta zhalamtu nafsi faghfir li innahu la yaghfiru addzunuba illa anta yalamu annahu la yaghfiru addzunuba illa huwa.
Diriwayatkan dari Ali bin Rabee'ah: Abdur-Razzaq berkata. Seseorang yang melihat Ali ketika ia naik berkata: Ketika ia meletakkan kakinya di tempat kaki, ia berkata: Bismillah (Dengan nama Allah). Ketika ia sudah berada di atasnya, ia berkata: Al-Hamdu Lillah (Segala puji bagi Allah). Kemudian ia berkata: "Maha Suci Allah yang telah menundukkan ini (kendaraan) untuk kami dan kami tidak mampu untuk itu, dan kepada Tuhan kami adalah tempat kembali kami az-Zukhruf 43:13-14." Kemudian ia mengucapkan Al-Hamdu Lillah tiga kali dan Allahu Akbar tiga kali, lalu ia berkata: "Ya Allah, tidak ada Tuhan selain Engkau. Aku telah menzalimi diriku, maka ampunilah aku; tidak ada yang mengampuni dosa kecuali Engkau." Kemudian ia tersenyum, dan dikatakan: Apa yang membuatmu tersenyum, wahai Amirul Mukminin? Ia berkata: Aku melihat Rasulullah ﷺ melakukan seperti yang aku lakukan dan mengucapkan seperti yang aku ucapkan, kemudian ia tersenyum dan kami berkata: Apa yang membuatmu tersenyum, wahai Rasulullah ﷺ? Ia berkata: "Aku kagum pada hamba ketika ia berkata tidak ada Tuhan selain Engkau. Aku telah menzalimi diriku, maka ampunilah aku; tidak ada yang mengampuni dosa kecuali Engkau," dan ia tahu bahwa tidak ada yang mengampuni dosa kecuali Dia.