Musnad Ahmad · Musnad Ahmad · No. 1207

Dha'if oleh Darussalam

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَكَانَ إِذَا شَهِدَ مَشْهَدًا أَوْ أَشْرَفَ عَلَى أَكَمَةٍ أَوْ هَبَطَ وَادِيًا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ فَقُلْتُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي يَشْكُرَ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ حَتَّى نَسْأَلَهُ عَنْ قَوْلِهِ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ قَالَ فَانْطَلَقْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ رَأَيْنَاكَ إِذَا شَهِدْتَ مَشْهَدًا أَوْ هَبَطْتَ وَادِيًا أَوْ أَشْرَفْتَ عَلَى أَكَمَةٍ قُلْتَ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ فَهَلْ عَهِدَ رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكَ شَيْئًا فِي ذَلِكَ قَالَ فَأَعْرَضَ عَنَّا وَأَلْحَحْنَا عَلَيْهِ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَالَ وَاللَّهِ مَا عَهِدَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهْدًا إِلَّا شَيْئًا عَهِدَهُ إِلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ النَّاسَ وَقَعُوا عَلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَتَلُوهُ فَكَانَ غَيْرِي فِيهِ أَسْوَأَ حَالًا وَفِعْلًا مِنِّي ثُمَّ إِنِّي رَأَيْتُ أَنِّي أَحَقُّهُمْ بِهَذَا الْأَمْرِ فَوَثَبْتُ عَلَيْهِ فَاللَّهُ أَعْلَمُ أَصَبْنَا أَمْ أَخْطَأْنَا‏.‏

haddatsana abdu arrazzaqi, anbaana mamarun, an aliyyi ibni zaydin, ani alhasani, an qaysi ibni ubadin, qala kunna maa aliyyin radhiya allahu anhu fakana idza syahida masyhadan aw asyrafa ala akamahin aw habatha wadiyan qala subhana allahi shadaqa allahu warasuluhu faqultu lirajulin min ibani yasykura anthaliq ibina ila amiri almuminina hatta nasalahu an qawlihi shadaqa allahu warasuluhu qala fanthalaqna ilayhi faqulna ya amira almuminina raaynaka idza syahidta masyhadan aw habathta wadiyan aw asyrafta ala akamahin qulta shadaqa allahu warasuluhu fahal ahida rasulu allahi ilayka syayan fi dzalika qala faaradha anna waalhahna alayhi falamma raa dzalika qala waallahi ma ahida ilayya rasulu allahi shalla allahu alayhi wasallama ahdan illa syayan ahidahu ila annasi walakinna annasa waqau ala utsmana radhiya allahu anhu faqataluhu fakana ghayri fihi aswaa halan wafilan minni tsumma inni raaytu anni ahaqquhum bihadza alamri fawatsabtu alayhi falllahu alamu ashabna am akhthana.

Diriwayatkan bahwa Qais bin `Ubad berkata: Kami bersama `Ali (رضي الله عنه) dan ketika ia melihat suatu peristiwa atau mencapai puncak bukit atau turun ke lembah, ia berkata: Maha Suci Allah; Allah dan Rasul-Nya telah berkata benar. Saya berkata kepada seorang dari Banu Yashkur: Mari kita pergi kepada Amirul Mukminin dan menanyakan mengapa ia berkata, Allah dan Rasul-Nya telah berkata benar. Maka kami pergi kepadanya dan kami berkata: Wahai Amirul Mukminin, ketika Anda melihat suatu peristiwa atau mencapai puncak bukit atau turun ke lembah, Anda mengatakan: Allah dan Rasul-Nya telah berkata benar. Apakah Rasulullah ﷺ memberi Anda instruksi khusus untuk mengatakan itu? Ia berpaling dari kami tetapi kami terus mendesak. Ketika ia menyadari itu, ia berkata: Demi Allah, Rasulullah ﷺ tidak memberitahuku sesuatu yang khusus yang tidak diberitahukannya kepada orang lain, tetapi orang-orang menyerang ‘Utsman bin `Affan (رضي الله عنه) dan membunuhnya, dan ada orang-orang yang lebih buruk dari saya dalam tindakan dan sikap terhadapnya. Kemudian saya berpikir bahwa saya adalah yang paling berhak atas posisi ini, maka saya menerimanya. Dan Allah lebih tahu apakah kami benar atau salah.